In april 2007 volgde ik, samen met 4 schildervriendinnen uit het atelier van Rudolf Smeets, een driedaagse cursus etsen in Limburg. Dat was op de allereerste plaats vreselijk gezellig.
Het maken van een etsplaat bleek nogal bewerkelijk, een heel technische knutselpartij en tijdrovend. Eerst moet de plaat worden voorbereid voor de tekening en de zet je de ontwerptekening om in spiegelbeeld.
Vervolgens bepaal je de tonen van de onderdelen. Hoe dieper de toon hoe langer dit deel van de plaat onbeschermd in de etsvloeistof moet liggen in vergelijking met de rest van de afbeelding. Hoe dieper de plaat geetst wordt, hoe meer inkt er later in blijft hangen, hoe donkerder die plek wordt bij afdrukken. Je maakt dus een plan met een tijdschema, zoals je kunt zien op de tweede foto. Bij iedere volgende etsgang [afhankelijk van het aantal tonen dat je wilt maken] dek je plekken die niet donkerder mogen worden af met een speciale vloeistof.
Als de etsplaat klaar is, kan er inkt op gewreven worden en gaat de plaat onder de pers door. Een spannend moment, want na al het voorbereidende werk zie je voor het eerst resultaat.
Het etsen is dus ook een technische ambachtelijke bezigheid. Je kan dit niet zo maar even thuis doen, alleen al omdat je er een zware drukpers voor nodig hebt. Maar alle gevaarlijke chemische stoffen maken het ook niet direct aantrekkelijk.
Dit weekend maakte ik twee etsen: als eerste het rolschaatsmeisje, en in de tijd die nog restte de satelietfoto.
De plaat poetsen
Het eigenlijke etsen
De originele foto
Planning afdrukschema
Eerste print
Etsplaat eindresultaat
Sepiaprint
Etsplaat ijsberg
Afdruk ijsberg